Bogactwo i różnorodność wzorów zdobniczych na pisankach miała dodatkowo wzmóc i zwielokrotnić niezwykłe właściwości jajka jako symbolu odradzającego się życia i płodności Stosowane dzisiaj motywy zdobnicze: zajączki, baranki, dzwony, kwiaty i figura zmartwychwstałego Chrystusa pojawiły się dopiero w XX wieku. 

Zależnie od lokalnego obyczaju używano różnych barwników: na kolor żółty barwiono jajka w łupinach cebuli, jasnożółty z odcieniem kanarkowym, uzyskiwano z kory młodej niedojrzałej jabłoni, dodając kwiatów majówki błotnej i z suszonych kwiatów jaskrów polnych. Na zielono barwiono wywarem z widłaka, młodego żyta ozimego, innych zbóż i traw, liści pokrzywy, barwinka, a także suszonego kwiatu fiołka i jemiołą. Kolor brunatny nadawały jajkom liście bazylii; można go też było uzyskać przez moczenie jajek w wodzie stojącej w wydrążeniu pnia dębowego; fioletowy dawało gotowanie jajek w wywarze z liści kwiatu ciemnej malwy. Na czerwono farbowano jajka w łupinach cebuli, korze dębowej, krokusie, w szyszkach olchowych. owocach czarnego bzu, suszonych owocach jagody, w odwarze robaczków zwanych czerwcami. Kolor czarny nadawały jajkom - kora olchy, młode liście klonu czarnego.

Pisanki były i są ulubionym podarunkiem wielkanocnym. Całe ich stosy ofiarowywano w dowód przyjaźni najbliższym przyjaciołom, bowiem podarowanie pięknie zdobionego jajka to wyraz dobrych życzeń i serdecznych uczuć. Pisanki pani Aleksandry Mosiejczuk mają również powodzenie.

"Maluję jajka ponad trzydzieści lat, więc wymalowałam ich tysiące i wszystkie pałeczki, kreseczki, przecinki wychodzą mi bardzo precyzyjnie. To nie jest początkowo łatwe, nie można się jednak zniechęcać, to kwestia wprawy, nanoszenie wzoru na pisanki też trzeba trenować, żeby wychodził nam równo, symetrycznie. Moje pisanki są już w bardzo wielu krajach od Ameryki przez Niemcy, Austrię."