Uroczystość Ofiarowania Pańskiego - Matki Boskiej Gromnicznej

Zgodnie z tradycją, 2 lutego  w regionach wschodnich strojono gromnicę zasuszonymi roślinami, zielonym mirtem i obwiązywała wstążką lub lnianym włóknem. Gromnica była wykonywana z wosku, pszczelego, którego nie odwirowywano a jedynie wygniatano, zawierała więc sporo miodu. W kościele, na początku liturgii zapalano gromnice i zapalanymi wracano do domu. Tu miał miejsce obrzęd, nie spotykany chyba w innych regionach: Mama przypalała gromnicą kosmyki dziecięcych włosów, aby się dzieci nie bały  piorunów. Następnie, na głównej belce domu albo nad drzwiami kreślono sadzą palącej się gromnicy znak krzyża. Po tym obrzędzie kładziono gromnicę za świętym obrazem.