Śmigus - Dyngus

Do XV w. dyngus i śmigus były dwie odrębne tradycje. Śmigus miał na celu oczyszczenie się z brudu i przygotowanie duszy do zbliżającej się wiosny, polegał na symbolicznym biciu np. witkami wierzby po nogach, a następnie oblewaniu wodą.  Oblewanie wodą wywodzić się może ze słowiańskiego zwyczaju obmycia się wodą następnego dnia po uczcie na przywitanie wiosny.Bywała też możliwość wykupienia się pisankami z podwójnego lania.

Istnieje też inne wytłumaczenie dyngusa, kojarzące dyngus z określeniem „włóczebny” w języku słowiańskim i wiążące go ze zwyczajem składania wizyt sąsiadom, znajomym i rodzinie połączonych z poczęstunkiem lub zaopatrzeniem w żywność na dalszą drogę.  Tacy wędrowcy mieli przynosić szczęście, jednak jeśli nie zostali dobrze ugoszczeni mogli uczynić gospodarzowi niemiłe psikusy.