Kiszka Szwedzka - produkt regionalny

Miejscowość Szwecja słynęła z uprawy ziemniaków, które z uwagi na funkcjonowanie gorzelni wykorzystywano do produkcji spirytusu, choć obecne były również w codziennych potrawach, będąc podstawą wyżywienia mieszkańców nie tylko tej wsi, ale i całego regionu. Jedną z popularnych potraw była kiszka ziemniaczana. Pierwotnie, przed wojną, kiszkę wytwarzano ze starych, surowych ziemniaków, kaszy jęczmiennej, soli, ryżu, cynamonu i majeranku. Po II wojnie światowej tradycja przetrwała (gorzelnia nadal funkcjonowała). Tradycja kiszki ziemniaczanej również pozostała, tym bardziej, że osadnicy przybyli tu z terenów wschodnich doskonale znali taką potrawę. Stała się ona tak popularna, że zaczęła być nazywana kiszką szwedzką. Jak wspomina jedna z mieszkanek Szwecji: „Była bieda, większość miała to co w gospodarstwie: ziemniaki, kasze, świniaki. Robiło się kiełbasy, kaszanki i te kiszkę też ze swoich świniaków i każdy miał ziemniaki”. W 2012 roku Kiszka szwedzka wpisana została na Listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.  

Oto przepis  „5 kg ziemniaków surowych, 1 kg ziemniaków gotowanych, 1 kg boczku surowego, 0,5 kg boczku wędzonego, 1 kg cebuli i ½ szklanki kaszy manny. Surowe ziemniaki należy zetrzeć na tarce na małych oczkach. Następnie zetrzeć ziemniaki gotowane, w proporcji ok. 30% w stosunku do ilości ziemniaków surowych. Boczek surowy, wędzony i ewentualnie podgardle pokroić w kostkę i podsmażyć. Cebulę pokrojoną w kostkę również należy podsmażyć. Wymieszać składniki, dodać surowe jajko i przyprawy: sól, pieprz i majeranek. Dla lepszej kleistości potrawy można dodać garść kaszy jęczmiennej lub manny. Napełnić jelita farszem. Zaparzać ok. 10 min., w płaskim garnku z lekko gotującą się wodą”. Kiszkę szwedzką można spożywać na gorąco bądź na zimno.

Kiszkę szwedzką można posmakować na przykład, w czasie Świętojanków - Szwedzkich Wianków organizowanych w Gospodarstwie Agroturystycznym "W Pięknej Dolinie" w Szwecji.