Ikona nie jest jedynie obrazem religijnym, którego zadaniem jest wzbudzić w patrzącym nań stosowne uczucia – jest to jedna z dróg, poprzez które objawiany jest nam Bóg. Za pośrednictwem ikon prawosławny chrześcijanin dostępuje widzenia świata duchowego. Skoro ikona jest częścią Tradycji, pisarze ikon nie mają swobody ujęcia czy wprowadzania zmian wedle swych własnych upodobań, bowiem ich dzieło musi odzwierciedlać nie tylko ich własne poczucie estetyki, lecz pojmowanie Kościoła. Artystyczne natchnienie nie jest wykluczone, ale powinno przejawiać się w zakresie określonych reguł. Ikonograf powinien być oczywiście dobrym artystą, jednak o wiele ważniejsze jest to, że powinien być również szczerym chrześcijaninem, który żyje w duchu Tradycji i przygotowuje się do swej pracy z pomocą spowiedzi i Komunii Świętej. 
Tak więc podstawowe elementy, które z punktu widzenia postronnego obserwatora składają się na Tradycję Kościoła prawosławnego to: Pismo Święte, sobory, Ojcowie, Liturgia, kanony i ikony.

Opr. na podst. książki biskupa Kallistosa Ware „Kościół prawosławny”