28 listopada, w dzień św. Filipa, rozpoczyna się „Post Filipowy” czyli pyłypiwka - opowiada ks. dr Arkadiusz Trochanowski, proboszcz parafii grekokatolickiej  pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Wałczu i  parafii grekokatolickiej  pw. Św. Michała Archanioła w Szczecinku - W niedzielę poprzedzającą Boże Narodzenie odbywa się obrzęd poświęcenia prosfory (pszennej bułeczki), będącej znakiem zgody i pojednania, symbolem dobrobytu materialnego i bogactwa duchowego. Wigilia Bożego Narodzenia to dzień  modlitwy i postu. Według dawnych zwyczajów wypadało całkowicie powstrzymać się od jedzenia, aż do wieczerzy wigilijnej, w czasie której wierni dzielą się prosforą  umoczoną w miodzie - odpowiednikiem wigilijnego opłatka. 

W tradycji liturgicznej wschodnich chrześcijan nie ma Pasterki, jest Wseniczne bdinije – całonocne czuwanie. Obecnie w większości parafii główna Bożonarodzeniowa Liturgia sprawowana jest rano a poprzedza ją Poweczerije Wełyke z Łytią. Poczynając od Bożego Narodzenia, do połowy lutego,  wierni witają się pozdrowieniem Chrystos Rażdajetsia – Chrystus się rodzi!

Charakterystyczne dla greckokatolickich obchodów Świąt Bożego Narodzenia jest natomiast to, że świętuje się je trzy dni. Pierwszy, główny dzień Świąt, to czas zgłębiania tajemnicy Narodzenia Pańskiego. Drugi  poświęcony jest Maryi Bożej Rodzicielce oraz św. Józefowi, zaś trzeci – pierwszemu męczennikowi św. Szczepanowi. Kościół Wschodni wysławiając św. Szczepana w swoich nabożeństwach,  nadaje mu potrójny tytuł – nazywa Go apostołem,  pierwszym męczennikiem i archidiakonem. Boże Narodzenie w Kościele greckokatolickim ma szczególną oprawę liturgiczną i obrzędową. Jest też oczywiście świętem rodzinnym, gdyż, o ile to tylko możliwe, tego dnia wszyscy członkowie rodziny chcą wspólnie spotkać się ze swoimi bliskimi.  Kolejną różnicą jest to, że wierni obrządku wschodniego podczas wieczerzy wigilijnej zamiast opłatkiem dzielą się nie opłatkiem ale prosforą, przaśnym chlebkiem przyniesionym z cerkwi.